Drukuj
Odsłony: 1339

Piszę ten tekst tkwiąc jeszcze po uszy w poprzednim tysiącleciu. Nie wiem, czy przetrwaliśmy bombę milenijną. Być może nie. Może nie ma już nikogo i nikt tego nie przeczyta. Gdybyśmy jednak  przetrwali, proponuję uważnie  rozejrzeć  się wokół.
Czy już na pierwszy rzut oka widać, że ludzie trzeciego tysiąclecia są inni:  jacyś lepsi i ładniejsi – uśmiechnięci, szczęśliwi i sympatyczni?  Czy wszędzie słychać  „proszę” i „dziękuję”, a czasem wypowiadane z rozbrajającym uśmiechem „przepraszam”. Przemoc znikła jak ręką odjął. Kibice piłki nożnej chodzą na mecze w białych szalikach i strojach wieczorowych. Klasa średnia gra w golfa na dziewiczo czystych polach golfowych, a w kominkach pali się kijami bejsbolowymi. Młodsi wszędzie ustępują miejsca starszym i ciężarnym, nie tylko w publicznych środkach transportu. Wszyscy, nawet szefowie, pierwsi mówią „ dzień dobry”. A podwładni wcale nie odpowiadają tak, jakby chcieli pocałować szefa  w rękę. Bo w pracy nikt się nikomu nie podlizuje i wszyscy się nawzajem szanują. Nie do wiary! Nigdzie nie widać, by ktoś pod kimś dołki kopał, podkładał świnie, intrygował, plotkował, obmawiał po kątach, kradł pomysły i przedstawiał jako swoje. Nikt nie rozpycha się łokciami, nikt  się też się nie działkuje,  nie kręci lodów na boku, bo lody rozdawane są  za darmo przez policjantów, którzy nie mają nic innego do roboty. Nawet politycy wyprzedzają się nawzajem w przyznawaniu sobie racji i w daleko idących ustępstwach. Słowem, wszyscy robią swoje – grzecznie, sumiennie, z zadowoleniem i wdzięcznością.

Wygląda także na to, że w mrokach drugiego tysiąclecia zostawiliśmy cynizm i sceptycyzm, frustrację, zwątpienie, brak wiary we własne siły, katastrofizm  i czarnowidztwo. Pełni zdrowego zapału przystępujemy więc do podejmowania nowych twórczych wyzwań. Będzie to tym łatwiejsze, że znikły, jak ręką odjął, wszystkie nasze nałogi i wady osobiste oraz narodowe przywary: wszyscy rzucili palenie, przejawiają godną pochwały wstrzemięźliwość w piciu i jedzeniu, każdy prowadzi aktywny tryb życia, uprawia sporty, spędza cały wolny czas z rodziną. Zajrzyjmy do kalendarza: jest prawie pusty! A więc czasu wolnego też mamy ile dusza zapragnie.


Czy te zaskakujące zmiany występują  także w przemyśle reklamowym? Ależ oczywiście! Przecież reklama zawsze szła w forpoczcie przemian ! Dlatego tam właśnie  dokonała się prawdziwa metamorfoza. Oto klienci-reklamodawcy bez przerwy ogłaszają nowe, ambitne przetargi oparte na jednostronicowych, jasnych jak słońce briefach. Do każdego z nich uprzejmie zapraszają nie więcej niż  jedną agencję reklamową. W przetargach nie ma więc przegranych. Wszyscy są zwycięzcami. Klienci z entuzjazmem przyjmują każdą prezentację, po czym  z własnej  woli podwyższają nie tylko budżet, ale także agencyjną prowizję. Nic dziwnego, bo agencje też zmieniły się nie do poznania: talent i gust maszerują ramię przy ramieniu, każda propozycja kreacyjna jest co do joty zgodna ze strategią, hasła i slogany reklamowe skrzą się inteligencją i dowcipem, zapierające dech w piersiach ogłoszenia prasowe zajmują sto procent objętości gazet i magazynów, w radiu i telewizji idą wyłącznie nie kończące się seriale reklamowe. Wszystkie reklamy tchną twórczą oryginalnością i odwagą. Konkursy i festiwale reklamowe trwają bez przerwy cały rok, zgłasza się do nich za darmo wszystkie reklamy bez wyjątku i wszystkie bez wyjątku stanowią kategorie same dla siebie, za co otrzymują wyłącznie główne nagrody. Przemysł dostawców reklamowych przeżywa istny renesans. Spotkania przedprodukcyjne to istne festyny, fotografowie i filmowe domy produkcyjne mają  sesje i dni zdjęciowe przez sześć dni w tygodniu, a siódmego odpoczywają.  Polskie reklamy  reżyserują wyłącznie artyści z zachodu pracujący na stawkach polskich, a reklamy zachodnie – wyłącznie reżyserzy polscy na stawkach zachodnich. W reklamach wystąpili już wszyscy pracownicy agencji reklamowych, więc teraz grają w nich bliżsi i dalsi krewni i znajomi, rzecz jasna za wynagrodzeniem godnym Bogusława Lindy, chyba że w reklamie występuje społecznie sam Pan Premier lub Pan Prezydent. Płace wszystkich pracowników  agencji reklamowych zrównano do poziomu pensji dyrektora generalnego wraz ze służbowym samochodem, telefonem komórkowym i miesięcznym urlopem w ciepłych krajach dwa razy do roku na koszt firmy. Sejm przyjął ustawę o zniesieniu podatku od wynagrodzeń agencji reklamowych, a prezydent ją podpisał bez zmrużenia oka.


Tymczasem codzienna współpraca klient-agencja to istna partnerska sielanka: ekałnci występują  po trzech na każdego klienta – dwóch waruje przy  nodze klienta, jeden przy lewej, drugi przy prawej, a trzeci jest zawsze  przy swoim biurku, mimo że nic nie musi robić, bo wszystko jest już dawno zrobione przed czasem. Musi być tylko gotowy na każde wezwanie.  Ekałnci mają całkowity zakaz kontaktowania się z Kreacją.Kreacja zarabia trzy razy tyle co pracownicy pozostałych działów agencji, ponieważ Kreacja bez przerwy tworzy nowe ambitne lejałty, które klient akceptuje bez oglądania i natychmiast zgadza się na  publikację  dokładnie tam, gdzie zaplanowały media, czyli wyłącznie po wiadomościach i przed prognozą pogody, zawsze dokonując przedpłaty. Na ulicach i w mediach roi się od  reklam papierosów i wysokoprocentowych alkoholi, które nie nakłaniają do picia ani do palenia lecz jedynie  wzmacniają lojalność wobec marki. Reklama adresowana do dzieci i młodzieży występuje już w elementarzu, trzeba uczyć się jej na pamięć aż do matury, na której obowiązkowy egzamin z przedmiotu ” polska reklama” jest warunkiem otrzymania świadectwa dojrzałości.

Jeśli zaś chodzi o konsumentów, to  wszyscy  pozostają wierni jednej marce do grobowej deski, na dowód czego uroczyście podpisują co roku stosowne lojalki, które wieszają sobie w ramkach w sypialni. Lojalka przechodzi z pokolenia na pokolenie. Konsumenci w czasie wolnym od pracy całymi rodzinami wiją się ze śmiechu oglądając polskie reklamy albo z wypiekami  na twarzy czytają od deski do deski body copy. Soboty i niedziele spędzają wraz z rodziną w supermarketach, gdzie  porozumiewając się wyłącznie przy pomocy cytatów z reklam, kupują - wyłącznie pod wpływem reklamy - wszystko jak leci, bez względu na cenę.  

Czy właśnie to widać i słychać w styczniu roku 2000? Nie?
No to widocznie trzecie tysiąclecie  zaczyna się w reklamie dopiero za rok.


Leszek Stafiej - Brief - Gwoździem w mózg